اطلاعات تخصصی پزشکی , زنان و زایمان ,نازایی وغیره


انتظار به پایان رسیدن هر

 

 چیزی را

 

داشته باش!


هیچ چیز همیشگی نیست!!!


نوشته شده توسط  دکتر مهتاب (رقیه ) کریمی در ساعت 19:46 | لینک  | 

 

مراقبت های بعد از

 

هیسترکتومی 

    

 

 عمل هیسترکتومی کلا به سه روش انجام میگیرد   

۱) روش باز : لاپاراتومی که در این روش جدار شکم بصورت طولی یا عرضی در حدود ۸-۱۰ سانتی متر برش داده میشود و رحم  از طریق این برش خارج میگردد 

۲) روش لاپاروسکوپی : در این روش ۳ یا ۴ عدد سوراخ کوچک ۵ تا ۱۰ میلیمتری بر

روی شکم ایجاد شده و با استفاده از دوربین ویدئویی و ابزارهای مناسب اینکار عمل جراحی بطریق بسته انجام و رحم نیز بصورت تکه تکه از طریق همین سوراخها یا از راه واژن خارج میگردد.   

۳)روش واژینال : در زنانی که زایمانهای متعدد داشته و مقداری افتادگی رحم دارند و واژن انها نیز گشاد است میتوان رحم را کلا بدون برش جدار شکم و فقط از طریق

 واژینال خارج نمود  

 

در هیسترکتومی بسته به علت انجام ان فقط خود رحم ویا یک یا هر دو تخمدان بهمراه ان خارج میشود 

 

شایعترین علت هیسترکتومی وجود فیبروم های علامتداررحم می باشد  

حتی در رحمهای بسیار بزرگ که تا یک کیلوگرم وزن دارند نیز میتوان عمل را بروش لاپاروسکوپی ( بسته )انجام داد .   

 

 

 

مراقبت های بعد از عمل: 

۱) مراقبت از محل زخم : 

چه در روش باز یعنی لاپاراتومی و چه در روش بسته محل زخم باید حتما خشک نگهداشته شود تا از رشد میکروبها جلوگیری شود . پانسمان روی زخم بعد از ۲۴ تا

 ۴۸ساعت برداشته میشود و زخم باز و خشک نگهداشته میشود  وجود پانسمان

 مرطوب از رسیدن هوا به زخم جلوگیری نموده و محیط را بعلت وجود گرما و رطوبت جهت رشدمیکروبها مساعد می سازد معمولا بخیه ها خودبهود جذب میشوند و اگر قابل جذبنباشند بعد از یک هفته میتوان انرا کشید  ترشحات آبکی و خونالود در افراد چاق ممکن است از محل زخم وجود داشته باشد که معمولا با رعایت همین نکات بهبود می یابد 

۲) مصرف آنتی بیوتیک : امروزه با تجویز انتی بیوتیک در اتاق عمل و قبل از شروع عمل میتوان از بروز عفونت پیشگیری نمود و حتی دیگر نیازی به تجویز انتی بیوتیک

 به بیمار نمی باشد ( مگر در موراد خاص) 

 ۳) اگر شکم باز شده باشد  تا شش هفته باید از فعالیت سنگین اجتناب شود در موراد لاپاروسکوپی هیچگونه استراحتی معمولا به بیمار داده نمیشود و بعد از چند روز

 تا یک هفته میتواند در محل کار خود حاضر شود 

۴) استحمام از روز دوم بعد از عمل و بلافاصله بعد از برداشتن پانسمان بصورت روزانه انجام میگیرد و بهتر است بعد از حمام محل زخم با شسوار کاملا خشک شود  

۵) داروهای مسکن ( بیشتر ژلوفن و مفنامیک اسید) شیاف مقعدی دیکلوفناک و همچنین داروهای لازم جهت بهبود نفخ و یبوست بیمار تجویز میگردد  

۶) تا چهار تا شش هفته بعد از عمل باید از مقاربت جنسی اجتناب گردد  

۷) در صورت برداشته شدن هر دو تخمدان بلافاصله چندروز بعد از عمل علائم یائسگی مانند گرگرفتگی و تعریق و.. مشاهده میشود که معمولا پیاده روی و مصرف

کلسیم برای جلوگیری از پوکی استخوان توصیه میشود واز داروهای هورمونی مگر در صورت نیاز شدید استفاده نمیشود 

۸) جواب پاتولوژی  حتما باید به پزشک معالج نشان داده شود تا از عدم وجود بیماری بدخیم و ... اطمینان حاصل گردد  

۹) بعد از هیسترکتومی احتمال ایجاد سرطان تخمدان بسیار کمتر از افراد دیگر که هیسترکتومی نشده اند میباشد و اگر دهانه رحم کاملا برداشته شده باشد فقط

معاینه سالانه جهت بررسی از عدم وجود سرطانهای خود واژن - ولو ( ناحیه تناسلی خارجی) و نیز تخمدان بعمل می اید 

۱۰) خارج نمودن رحم اصولا نباید تاثیری در کیفیت زندگی و فعالیت جنسی زنان داشته باشد و در صورت هرگونه نگرانی و یا مشکلی حتما باید با پزشک معالج خود

مشورت نماید 

۱۱) بعد از عمل در صورت وجود هر کدام از علائم زیر بایدبه پزشک خود اطلاع دهید: تب - درد شکم - عدم دفع گاز و مدفوع - تهوع و استفراغ طول کشیده - خونریزی

 واژینال - طپش قلب و افت شدید فشار خون - اسهال -ترشحات بدبو از محل زخم یا واژن - بیرون زدگی توده (فتق) از محل عمل  درد پهلو ها - وجود خون در ادرار - کاهش حجم ادرار وهرگونه درد شکم شدید ( گاهی اپاندیسیت در دوره بعد از عمل با درد ناشی از عمل اشتباه میشود ) 

 

   سالم و سرفراز باشید.

نوشته شده توسط  دکتر مهتاب (رقیه ) کریمی در ساعت 11:0 | لینک  | 

 

 

فیبروم رحم( Uterine fibroids ) رشد بیش از اندازه ی بافت رحم در زنان در سن بچه داری است. در این بیماری سلول های ماهیچه ای و دیگر بافت هایی که دیواره ی رحم را می سازند، غده های غیرسرطانی

درون دیواره ی رحم و پیرامون آن می سازند. این بیماری می تواند باعث نازایی شود. خطر دچار شدن به این بیماری در زنانی که نسبت به قدشان افزایش وزن دارند، بالا و در زنانی که بچه دار شده اند، پایین است.

 

    عوامل پدیدآورنده:

 . به نظر می رسد فیبروم رحمی پی آمد عوامل زیادی است که بر هم اثر می گذارند. این عوامل ممکن است ژنتیکی، هورمونی، محیطی یا ترکیبی از همه ی این هاباشد. هنگامی که عالم یا عوامل پدیدآورندهِ فیبروم رحمی را دریافتیم، کوشش های ما برای درمان یا پیشگیری از این بیماری به سرعت پیش خواهد رفت.

  نشانه های فیبروم رحمی:

  بسیاری از زنانی مبتلا به فیبروم رحمی، هیچ نشانه ای ندارند. نشانه های این بیماری ممکن است این گونه باشد:

·           قاعدگی های سنگین و دردناک یا خونریزی بین دوره های ماهانه

·           احساس پری در پایین شکم

·           ادرار زیاد

·           درد به هنگام نزدیکی جنسی

·           درد در پایین کمر

·           مشکلاتی در تولید مثل، مانند نازایی، سقط

 جنین یا زایمان پیشرس  بیشتر زنان مبتلا به فیبروم رحمی نازا نیستند و می توانند بچه دار شوند. برخی زنان مبتلا به فیبروز رحمی ممکن است نتوانند به طورطبیعی باردار شوند. اما با پیشرفت های که در درمان ناباروری رخ داده است، ممکن است برخی از این زنان باردار شوند.

  درمان فیبروم رحمی

  زنانی که به فیبروم رحمی دچار هستند، اما نشانه های آن را نشان نمی

 دهند، ممکن است به درمان نیاز نداشته باشند. زنانی که درد یا دیگر نشانه های این بیماری را دارند ممکن است این درمان ها برای آن ها سودمند باشد:

  1. درمان دارویی

  داروها ممکن است باعث فروکش کردن نشانه های فیبروم رحمی شوند و

 حتی از رشد آن جلوگیری کنند یا آن را کند سازند. اما هنگامی که بیمار

 داروها را کنار می گذارد، بافت فیبری اغلب بار دیگر رشد می کنند.

  2. جراحی

  چند جراحی نیز برای فیبروم رحمی وجود دارد:

· برداشت بافت فیبری و گذاشتن بخش های سالم رحم که به آن میومکتومی می گویند.

·بریدن رگ های خون رسان به بافت فیبری باعث فروکش کردن رشد آن ها می شود.

· برداشت رحم(هیستروکتومی) که تنها راه اطمینان بخش برای درمان فیبروم رحمی است.


 

نوشته شده توسط  دکتر مهتاب (رقیه ) کریمی در ساعت 23:9 | لینک  | 

 

   

 

 

سرطان تخمدان یکی از 5 بیماری رایج در بین زنان می باشد که متاسفانه نگرانی زیادی را برای زنان به همراه دارد. به راستی که شیوع این بیماری به اندازه ای است که تقریبا هر سال 25 هزار زن امریکایی مبتلا به این بیماری شناسایی شده اند و از هر 5 نفر زن مبتلا ، 4 نفر در مرحله پیشرفته بیماری قرار دارند که مسلما نجات جان بیمار در این شرایط غیر ممکن است. اما اگر شناسایی بیماری سریع و از همان مراحل اولیه شیوع صورت بگیرد ، امکان نجات جان بیمار حداقل برای 5 سال میسر خواهد شد. اما مشکل اصلی تشخیص سریع و درست بیماری است. در واقع نیاز به آزمایشات و تست های قابل تر از آنچه امروز وجود دارد، در این زمینه احساس می شود.

شناخت علائم بیماری
بعد از دهه های متوالی که ادعا می شد ، این بیماری هیچ علامت مشخص و واضحی ندارد، چندین سازمان پزشکی مثل جامعه سرطان
 
در امریکا توانستند علائم تقریبا اختصاصی زیر را به عنوان علامت شاخص این بیماری اعلام کنند:
1
تورم و درد شکم یا لگن
2- مشکل در خوردن
3- احساس پری و سیری بلافاصله بعد از غذا خوردن
4- توسعه علائم ادراری مثل افزایش توالی دفع ادرار و یا نیاز به دفع سریع ادرار
اگرچه این علائم در مشکلات معده و به طور کلی ناراحتی های گوارشی نیز مشاهده شده است ولی اگر این علائم را هر روز و برای چندین هفته احساس کردید سریعا به پزشک زنان مراجعه کنید. زیرا این ها می تواند علائم اولیه سرطان تخمدان باشد. بهتر است این تفکر و افسانه که سرطان تخمدان یک قاتل خاموش می باشد را از ذهن بیرون کنید.
 
باید پذیرفت که بدلیل عدم توجه زنان به این علائم ، تشخیص به موقع با تاخیر مواجه می شود. در حالیکه توجه به این علائم واقعا ضروری است و این علائم اغلب ثابت و مجاب کننده می باشد. اگر چنین است حتما به پزشک مراجعه کرده و در مورد سرطان تخمدان سوال کنید.
توجه به سابقه خانوادگی این بیماری

هر آنچه در مورد سابقه این بیماری در هر دو خانواده پدری و مادری وجود دارد را جست و جو و مطالعه کنید. اگر افراد درجه یک خانواده مثل مادر، خواهر و یا دختر مبتلا به سرطان تخمدان بوده اند، شانس شما در ابتلا به این بیماری نیز زیاد خواهد بود. حتی اگر عمه، خاله ، مادر بزرگ و ... به این بیماری مبتلا بوده اند، احتمال ابتلای شما نیز به مراتب افزایش خواهد یافت. دقیقا همین مساله در مورد احتمال ابتلا به سرطان سینه نیز صادق است. در مجموع خطری که شما را تهدید می کند وابسته به فاکتورهای متعددی مثل گرایش قومی و حتی سن کسانی که مبتلا به این بیماری شده اند ، نیز می باشد. بنابر این اگر افراد خانواده و یا فامیل مبتلا به سرطان سینه یا تخمدان بوده اند حتما به پزشک اطلاع دهید.
انجام معاینات

آزمایشات مختلفی برای تشخیص و حتی اندازه گیری درصد خطر و احتمال ابتلا وجود دارد. اما فراموش نکنید که همه ا ین آزمایشات برای هر کسی انجام نمی شود.
1
-    آزمایشات ژنتیکی: تنها 10 درصد از موارد این سرطان مربوط به ژنتیک و یا مسئله وراثت می باشد. اما افراد مبتلا به سرطان سینه 20 تا 40 % بیشتر از سایرین در معرض خطر ابتلا به این بیماری می باشند. بنابراین اگر افراد درجه یک خانواده و یا فامیل های نزدیک مبتلا به سرطان سینه و یا تخمدان بوده اند حتما با پزشک در مورد انجام تست ژنتیکی مشورت کنید.-  2-  آزمایشات خون: برای تشخیص وجود سرطان لازم است.
3-
    اولترا سوند: نام دستگاهی است که امکان تصویر برداری از تخمدان از مجرای واژن میسر می کند. این تست امکان بررسی تغییرات ساختاری تخمدان را فراهم می کند.

 

 

انواع تومور مارکرها در بدخیمی های  تخمدان :  

    نوع بدخیمی تخمدان                            تومور مارکر

  تومور اپیتلیال تخمدان                            125-CA

تومور اپیتلیال موسینوس تخمدان               9-19-CA

دیس ژرمینوم                                         LDH     

اندودرمال سینوس تومور                          AFP

کوریوکارسینوما / تومور تروفوبلاستیک      hCG  ،  لاکتوژن جفتی انسانی

محل جفت  

گرانولوزا سل تومور                                اینهیبین  A  

 

نوشته شده توسط  دکتر مهتاب (رقیه ) کریمی در ساعت 23:0 | لینک  | 

 

دیابت بارداری به حالتی گفته می ‌شود که در آن بدن نسبت به گلوکز (قند خون)، عدم تحمل پیدا می‌ کند و این حالت همیشه اولین بار در زمان بارداری خود را نشان می ‌دهد.

در افراد مبتلا به دیابت بارداری، احتمال ابتلا به دیابت نوع دو بیشتر از بقیه خانم‌ها است. این خانم‌ها معمولا نوزاد بزرگ ‌تری دارند و اغلب گفته می ‌شود وزن بالای جنین هنگام تولد، احتمال دیابت بارداری کشف نشده را مطرح می ‌کند.

 

یکی از مهم ‌ترین آزمایش ‌هایی که اوایل بارداری برای خانم‌ های باردار انجام می شود، آزمایش قند خون است. چرا قند خون در این دوران این ‌قدر مهم است؟

. کلید حاملگی سالم برای خانم‌ های مبتلا به دیابت، کنترل دقیق قندخون است. کنترل قندخون باید پیش از دوران بارداری و در طول دوران بارداری انجام شود. کنترل دقیق قندخون، به معنی نگهداری غلظت قند خون نزدیک به حد طبیعی است. برای رسیدن به این کنترل لازم است میان مصرف مواد غذایی، ورزش و تزریق انسولین ، تعادل درستی برقرار شود. از این رو لازم است قندخون به طور مرتب بررسی شود. با کنترل قندخون و مراقبت‌ های مناسب پزشکی، احتمال حاملگی بدون مشکل و تولد نوزاد سالم‌ همانند یک مادر غیردیابتی خواهد بود.

اگر قند خون زنان باردار در دوران بارداری کنترل نشود چه اتفاقی می ‌افتد؟

قندخون و کتون‌هایی که با غلظت بیش از حد طبیعی در خون مادر وجود دارند، از جفت می ‌گذرند و وارد بدن جنین می ‌شوند و احتمال تولد نوزاد با نقایص مادرزادی را افزایش می ‌دهند. بنابراین کنترل درست قندخون بیش از دوران بارداری بسیار مهم است. در طول شش هفته اول بارداری، ارگان‌ های جنین شکل می‌ گیرند. قندخون بالا در طول این هفته ‌ها بر رشد اندام‌های جنین اثر می ‌گذارد و می ‌تواند سبب ایجاد نقایص مادرزادی ‌شود. به دلیل افزایش میزان قندخون جنینی، لوزالمعده ی جنین انسولین بیشتری می ‌سازد، ولی بعد از تولد برای نوزاد توقف ترشح انسولین مشکل است، بنابراین ممکن است سطح قندخون پایین بیفتد. بنابراین توصیه می ‌شود نخست پزشک معالج زنان مبتلا به دیابت و بعد از آن متخصصان زنان، متخصصان داخلی، متخصصان غدد و تغذیه برنامه غذایی صحیح را برای رسیدن به کنترل مطلوب قندخون طراحی نمایند.

در بیماران نوع یک چه راهکاری وجود دارد؟

افراد مبتلا به دیابت نوع یک یا همان دیابت وابسته به انسولین در دوران بارداری، نیاز بدنشان به انسولین زیاد می ‌شود. این افزایش نیاز به ویژه در سه ماه آخر بارداری دیده می ‌شود که به علت وجود هورمون جفت است. هورمون جفت به رشد جنین کمک می ‌کند، اما در همان زمان جلوی فعالیت انسولین بدن مادر را می ‌گیرد در نتیجه نیاز به انسولین افزایش می ‌یابد.

اگر خانم‌ بارداری دیابت نوع دو داشته باشد، چه طور؟

اگر زنان باردار به دیابت نوع 2 مبتلا هستند، برنامه درمانی عوض می ‌شود. اگر برای کنترل دیابت، قرص‌ های خوراکی پایین آورنده قندخون مصرف می ‌کنید، این قرص ‌ها را به علت ایجاد نقایص جنینی نباید در دوران بارداری استفاده کنید. پزشک شما قبل از باردار شدن ممکن است درمان با انسولین را برای کنترل قندخون شروع کند.

چه پیشنهادی برای تغذیه دوران بارداری برای مبتلایان به دیابت دارید؟

اصولا افراد مبتلا به دیابت، برنامه ‌غذایی مرتبی دارند. در طول حاملگی برای پیشگیری از افزایش یا کاهش زیاد غلظت قندخون لازم است با متخصص تغذیه و پزشک معالج خود مشورت و با این کار به کنترل قندخون خود کمک کنید. اگر وزن شما در شروع حاملگی بیش از حد معمول بود نباید سعی کنید وزن خود را کم کنید. پزشک و متخصص تغذیه درباره شیوه افزایش وزن در طول دوران بارداری شما را راهنمایی خواهند کرد. اگر در شروع حاملگی وزن مطلوب داشته باشید، انتظار می ‌رود تا پایان بارداری 7 تا 11 کیلوگرم اضافه وزن پیدا کنید. خانم‌ های لاغر لازم است افزایش وزن بیشتری در طول بارداری داشته باشند.

تحرک بدنی و نرمش در کنترل دیابت مادران باردار چه ‌قدر موثر است؟

تحرک بدنی یا ورزش به ویژه در دیابتی‌ های نوع 2 یکی از اصول اساسی درمان است. همان‌ طور که می‌ دانید، ورزش همراه با برنامه غذایی صحیح، در کنترل قندخون نقش اساسی دارد. درباره ورزش کردن در دوران بارداری نیز سوالاتی برای تان مطرح می ‌شود که دراین ‌باره باید با متخصصان آموزش دیابت مشورت کنید. ورزش در دوران بارداری به وضعیت سلامت شما کمک می ‌کند.

آیا همه مادران دیابتی و بادار می‌ توانند ورزش کنند؟

پرفشاری خون ، مشکلات چشمی، کلیوی یا قلبی، آسیب‌ های عروقی و آسیب اعصاب از مواردی هستند که لازم است درباره خطرهای ورزش برای آنها در دوران بارداری با پزشک خود مشورت کنید. به‌ طور کلی در دوران بارداری نباید ورزش ‌های کششی اندام یا به اصطلاح ورزش‌های کششی سنگین انجام دهید. بهترین ورزش‌ ها برای دوران بارداری، پیاده ‌روی و شنا است.

از بین سزارین و زایمان طبیعی چه روشی را برای مادران دیابتی و باردار توصیه می ‌کنید؟

نزدیک زمان زایمان، پزشک جنین را از نظر میزان رشد و وضعیت سلامت بررسی می‌ کند و سپس درباره شیوه زایمان تصمیم می ‌گیرد. ممکن است به طور طبیعی زایمان انجام شود یا بنا به نظر پزشک، زایمان به شیوه سزارین انجام شود. شیوه زایمان اثری بر نوزاد ندارد. پزشک تلاش می‌ کند در طول زایمان و تولد نوزاد، قندخون شما را کنترل کند. در شروع زایمان نیاز به انسولین کم می ‌شود، به گونه ‌ای که گاهی اوقات در طول زایمان یا حتی 24 ساعت پس از تولد نوزاد، به تزریق انسولین احتیاج نیست.

و پس از تولد نوزاد، چه؟

پس از تولد نوزاد بدن زائو به علت فعالیت زیاد در دوران بارداری، به استراحت نیاز دارد. برخی مادران در طول چند هفته اول پس از تولد، میزان قندخون‌ شان بهتر می‌ شود و بعضی دیگر قند خون ‌شان به سرعت بالا می ‌رود. بنابراین وضعیت کنترل قندخون در این مدت قابل پیش ‌بینی نیست. تغذیه نوزاد با شیرمادر برای مادران دیابتی بسیار مناسب است اما ممکن است غلظت قندخون قابل پیش‌بینی نباشد. همچنین ممکن است تغییر در الگوی خواب و غذا سبب افت قندخون شما ‌شود.

از این ‌رو همانند دوران پیش از بارداری در کنترل قند خون، جانب احتیاط را رها نکنید.

و حرف آخر؟

در طی شیردهی یا پیش از آن، یک میان ‌وعده حاوی پروتئین و کربوهیدرات(ساندویچ، نان و گوشت) مصرف کنید. همچنین به مقدار کافی مایعات بنوشید. در حین شیردهی آب یا چای بدون شیرینی مصرف کنید و اگر در طول شیردهی دچار کاهش قندخون شدید، شیردهی را متوقف سازید و برای برطرف کردن حالت افت قندخون، غذا مصرف کنید 

 

 

 

 

نوشته شده توسط  دکتر مهتاب (رقیه ) کریمی در ساعت 14:28 | لینک  | 



پرواز کن تا به جایی که می خواهی برسی .

اگر پرتاب شوی به جایی می رسی که دیگران می خواهند.

نوشته شده توسط  دکتر مهتاب (رقیه ) کریمی در ساعت 14:19 | لینک  | 

اگر  یادتان  بود  و 

 

 باران  گرفت  ........

 

دعایی  به   حال  بیابان  کنید........

نوشته شده توسط  دکتر مهتاب (رقیه ) کریمی در ساعت 14:10 | لینک  |